วิธีที่จะได้ใช้เวลากับเพื่อนบ่อยขึ้นในฐานะแม่ (เคล็ดลับ: เลิกทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่โต)

มีความเหงาแบบหนึ่งที่แอบคืบคลานเข้ามาหลังจากที่คุณกลายเป็นแม่ ไม่ใช่เพราะขาดผู้คน เพราะบ้านของคุณอาจจะเต็มไปด้วยคนอยู่แล้ว แต่เป็นความเหงาจากการที่เวลาเรียบง่ายและสบาย ๆ กับเพื่อนผู้หญิงที่รู้จักคุณก่อนที่คุณจะเป็น "แม่ของใครสักคน" ค่อย ๆ เลือนหายไปอย่างเงียบ ๆ

มิตรภาพไม่ได้พังเพราะใครหยุดห่วงใยกัน แต่มันชะงักงันเพราะเราตั้งมาตรฐานไว้สูงเกินไป เรารอวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ว่างพอดี รอพี่เลี้ยงที่หาได้จริง รอแรงที่จะเป็นเจ้าภาพ รอเงินสำหรับมื้อค่ำดี ๆ สักมื้อ เราอยากให้มิตรภาพรู้สึกเหมือนเดิม และเมื่อมันทำไม่ได้แบบนั้น เราก็เลื่อนมันออกไปเรื่อย ๆ โดยไม่มีกำหนด

แล้วอะไรที่ได้ผลจริง ๆ? คือการเลิกมองเวลากับเพื่อนว่าเป็น "อีเวนต์" แต่ให้มันเป็นเหมือนการหายใจ ถักทอเข้าไปในความธรรมดาของชีวิต ไม่ใช่เก็บไว้สำหรับโอกาสพิเศษ

ทำสิ่งที่ต้องทำอยู่แล้ว ทำด้วยกัน

วิธีง่าย ๆ ที่สุดในการคืนเวลาให้กับเพื่อน คือหยุดแยกระหว่าง "การออกไปเที่ยว" กับ "การทำงานบ้าน" คุณมีสิ่งที่ต้องทำอยู่แล้วไม่ว่าจะยังไง การทำมันพร้อมกับคนที่คุณรักเปลี่ยนทุกอย่างได้เลย

เปลี่ยนการเตรียมอาหารให้เป็นเวลาสังสรรค์

เลือกสักบ่ายหนึ่งแล้วชวนเพื่อนมาทำอาหารด้วยกัน ต่างคนต่างเอาของสดมาเจอกันที่ครัวของใครก็ได้ แล้วใช้เวลาสองสามชั่วโมงเตรียมอาหารสำหรับทั้งสัปดาห์ไปพลาง คุยไปพลาง แบ่งงานกัน คนหนึ่งหั่น คนหนึ่งปรุงรส แลกเปลี่ยนสูตรอาหาร บ่นเรื่องที่ต้องบ่นกัน พอเสร็จแล้ว คุณได้ข้าวกลางวันครบถึงวันพฤหัส และ ได้คุยกันจริง ๆ จัง ๆ ด้วย ไม่เสียค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม และเปลี่ยนงานที่คุณต้องทำคนเดียวอยู่แล้วให้เป็นสิ่งที่รอคอย

ช่วยกันจัดการสิ่งที่หลีกเลี่ยงมาตลอด

มีอยู่เสมอ ตู้เสื้อผ้าที่ต้องจัด โรงรถที่กลายเป็นหลุมดำ แปลงผักที่ควรถอนหญ้าตั้งแต่เดือนก่อน งานพวกนี้รู้สึกหนักมากเมื่อทำคนเดียว แต่มีเพื่อนอยู่ด้วย มันเกือบจะสนุกเลย

ผลัดกัน สุดสัปดาห์นี้คุณไปช่วยเธอ สุดสัปดาห์หน้าเธอมาช่วยคุณ เอาของกินมาด้วย สั่งพิซซ่าเมื่อเสร็จงาน งานเสร็จเร็วขึ้น ได้เพื่อนคอยอยู่เป็นเพื่อน และรู้สึกภูมิใจกับตัวเองในแบบที่การไปกินบรันช์ไม่เคยให้ได้

ออกไปทำธุระด้วยกัน

ลองนึกถึงตอนวัยรุ่นที่คุณแค่ อยู่ ข้าง ๆ เพื่อน ขึ้นรถไปร้านขายยาด้วยกัน เดินซุปเปอร์มาร์เก็ตด้วยกัน นั่งรอซื้อของที่ drive-through ด้วยกัน ไม่มีแผน แต่มันคือการเชื่อมต่อ

คุณนำสิ่งนั้นกลับมาได้ ครั้งหน้าที่ต้องออกไปทำธุระ ส่งข้อความหาเพื่อนถามว่าอยากมาด้วยไหม ให้เธอขับรถมาเอง ไม่มีใครต้องรู้สึกว่าถูกบังคับ คุณซื้อของที่ต้องการ เธอซื้อของที่ต้องการ แล้วระหว่างร้านขายยากับซุปเปอร์มาร์เก็ต คุณก็คุยกันได้มากกว่ามื้อค่ำที่รีบร้อนเสียอีก

เปลี่ยนเวลาพักผ่อนให้เป็นเวลาร่วมกัน

การพักผ่อนก็นับด้วย คุณไม่ต้องทำกิจกรรมอะไรด้วยกันตลอดเวลา บางครั้งแค่อยู่ในห้องเดียวกันก็พอ

กาแฟ บอร์ดเกม และความคาดหวังต่ำ

ไม่มีใครต้องการ game night แบบมีธีม มีสแน็กเข้าชุด จัดให้สวยงามสไตล์ Pinterest หยิบ Scrabble หรือจิ๊กซอว์มา ชงกาแฟหม้อหนึ่ง แล้วนั่งล้อมโต๊ะครัวกับเพื่อน ๆ แรงกดดันน้อยโดยธรรมชาติ เกมช่วยให้มีจุดโฟกัสเวลาบทสนทนาสั้นลง และช่องว่างให้คุยเรื่องจริง ๆ ก็เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ บ่ายแบบนี้แทบไม่เสียเงิน แต่ทำให้รู้สึกเติมเต็มจริง ๆ

เก็บตอนจบของซีรีส์ไว้ดูด้วยกัน

ถ้าคุณกับเพื่อน ๆ ดูซีรีส์เรื่องเดียวกันอยู่ ไม่ว่าจะเป็นรายการแข่งขัน มินิซีรีส์ หรือละครยาว ใช้ตอน season finale หรือตอนสำคัญเป็นข้ออ้างในการมารวมตัวกัน ไม่ต้องตามดูพร้อมกันทุกสัปดาห์ แค่เก็บตอนสุดท้ายไว้ เอาของกินมา นั่งเบียดกันบนโซฟาแล้วดูด้วยกัน Streaming ทำให้ง่ายขึ้นมาก เพราะจัดเวลาได้ตามที่ทุกคนว่างจริง ๆ

ต่างคนต่างทำงานของตัวเอง นั่งอยู่ด้วยกัน

เวลาที่อบอุ่นที่สุดที่คุณจะใช้กับเพื่อนได้ บางทีแทบไม่ต้องพูดอะไรเลย ถ้าคุณกำลังปักผ้าอยู่ และเธอกำลังถักผ้าห่มเด็กค้างอยู่ ก็ทำด้วยกันเลย ถ้าทั้งคู่อยากจัดรูปถ่ายที่พิมพ์ออกมา ก็ทำให้เป็นวันพิเศษ เอาอุปกรณ์มา นั่งทำงานเงียบ ๆ ข้าง ๆ กัน ฟังดูเรียบง่ายเพราะมันเรียบง่ายจริง ๆ และความเรียบง่ายนั้นแหละที่ทำให้ทำได้อย่างต่อเนื่อง

เป็นแรงผลักดันให้กันและกันลุกขึ้นมาเคลื่อนไหว

การมีคนคอยกระตุ้นกันเป็นสิ่งที่ดีมาก เมื่อคุณผสมการออกกำลังกายและอากาศบริสุทธิ์เข้าไปในมิตรภาพ คุณได้สองอย่างพร้อมกัน ดูแลร่างกาย และดูแลความสัมพันธ์

การเดินแบบแม่ ๆ นั้นดีกว่าที่คิด

การเดินด้วยกันเป็นหนึ่งในวิธีที่จริงใจและไม่เร่งรีบที่สุดในการพูดคุยกัน ไม่มีแรงกดดันให้ต้องแต่งตัวดูดีหรือแสดงตัว แค่เดิน หายใจ และคุยกัน นัดกันตอนเช้าพร้อมกาแฟในมือก่อนไปส่งเด็ก หรือพาลูกนั่งรถเข็นเดินรอบหมู่บ้านช่วงบ่าย หรือออกไปเดินหลังกินข้าวเย็นเพื่อคลายความเครียด การที่สายตาไม่ต้องสบกันตลอดเวลาขณะเดินเคียงข้างกัน มักทำให้คุยเรื่องจริง ๆ ได้ง่ายขึ้น เรื่องที่ยังไม่ได้หาโอกาสพูดถึงซักที

ออกกำลังกายด้วยกันโดยไม่ต้องไปยิม

ค่าสมาชิกยิมแพง ตารางคลาสตายตัว และการหาคนเลี้ยงเด็กเพื่อจะออกกำลังกายบางวันก็รู้สึกย้อนแย้งอยู่ วิธีแก้ง่าย ๆ คือ เลือก workout จาก YouTube แล้วทำด้วยกัน มานัดกันที่บ้านใครก็ได้ ใช้อุปกรณ์ที่มีอยู่ ทำในจังหวะของตัวเอง ไม่ได้วัดกันที่ประสิทธิภาพ แต่วัดที่การมีเพื่อนอยู่ด้วย คุณจะพยายามมากขึ้นนิดนึงกว่าทำคนเดียว และขำกันพอให้ทุกอย่างสนุกขึ้น

Co-work ที่ร้านกาแฟสัปดาห์ละครั้ง

ถ้าคุณกับเพื่อนทำงานที่บ้านเหมือนกัน ให้มองกันและกันเป็นนัดประจำ เลือกร้านกาแฟ ห้องสมุด หรือที่ไหนก็ได้ที่ Wi-Fi เสถียร แล้วตกลงกันว่าจะมาทุกเช้าวันเดิมของทุกสัปดาห์ ต่างคนทำงานของตัวเอง เช็กอีเมลของตัวเอง แต่ทำในที่เดียวกัน แวะคุยกันสักห้านาทีเป็นระยะ กินข้าวกลางวันด้วยกันถ้าเช้าไปได้สวย แล้วก็ได้เจอเพื่อนโดยไม่ต้องจัดตารางชีวิตใหม่อะไรมากเลย

สิทธิ์ที่คุณไม่รู้ว่ามีอยู่

คุณไม่ต้องรอให้ทุกอย่างพร้อม ไม่ต้องทำให้บ้านสะอาด ไม่ต้องมีแผน ไม่มีใครต้องใช้เงิน ไม่มีใครต้องเป็นเจ้าภาพที่สมบูรณ์แบบ หรือแสดงตัวในเวอร์ชันที่ดีที่สุดของตัวเอง

มิตรภาพของแม่ที่ยืนยาวจริง ๆ ไม่ใช่แบบที่วิจิตรบรรจง แต่เป็นแบบที่สม่ำเสมอ มันคือการส่งข้อความหาใครสักคนให้มาพับผ้าด้วยกัน มันคือการไปที่สวนสาธารณะเพราะลูก ๆ ทั้งคู่อยากวิ่งเล่น มันคือความพร้อมที่จะให้คนอื่นเห็นคุณในกลางชีวิตธรรมดา ไม่ใช่แค่ในช่วงเวลาที่ดีที่สุดของคุณ

และบางทีสิ่งที่ใจดีที่สุดที่คุณทำได้จากการรักษามิตรภาพให้มีชีวิตอยู่คือ ลูก ๆ ของคุณเติบโตขึ้นพร้อมกับเห็นสิ่งนั้น พวกเขาเรียนรู้ว่าความใกล้ชิดไม่ได้หายไปเมื่อชีวิตยุ่งวุ่นวาย พวกเขาเห็นว่าแม่ของพวกเขามีคนที่ยืนหยัดอยู่เคียงข้าง และพวกเขาจะพกภาพของมิตรภาพแบบนั้นติดตัวไปในชีวิตของตัวเองอีกนานหลายสิบปี