ทำไมอดีตสามีจะทำหน้าที่พ่อแค่ตอนมีแฟน? ถอดบทเรียนจากหัวอกคนเป็นแม่

เมื่อความรักต้องสำคัญกว่าความเป็นพ่อ: วิธีที่แม่คนหนึ่งเรียนรู้การแบกรับภาระไว้เพียงลำพัง

เกือบหนึ่งปีที่ผ่านมา การดูแลลูก родителямแบบแบ่งร่วมกัน (co-parenting) ดูเหมือนจะง่ายเกือบหมดทุกอย่าง อดีตสามีกำลังคบกับจูมี (Julie) และเขาก็ตัดสินใจที่จะแสดงความรักโดยการอยู่กับเด็กอย่างจริงจัง เด็กๆ กลับบ้านมาพูดคุยเรื่องตารางหนังและอาหารเช้าแพนเค้ก พวกเขาได้รับการแสดงความรัก ฉันก็รู้สึกโล่งใจ แต่แล้วจูมีก็จากไปอย่างรวดเร็วแบบเดียวกับที่เธอเข้ามา เธอจึงถูกนำมาใหม่ พร้อมกับพ่อในรูปแบบที่เธอเหมือนจะสร้างแรงบันดาลใจให้

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันได้สังเกตการระเหิดของการเลี้ยงดูของอดีตสามีขึ้นอยู่กับใครบ้างที่นั่งข้างๆ แต่เป็นครั้งแรกที่ฉันยอมให้ตัวเองเรียกชื่อกไตล์นี้ดังออกมา

ปรากฏการณ์เมื่อมีแฟน GirlFriend

เมื่อจูมีเข้ามาอยู่ในส่วนชมต่าง ฉันก็มีพ่อของลูกชายคนสองคนที่วางแผนผจญภัยและถามไถ่เรื่องราวรายสัปดาห์ เขาส่งรูปภาพโดยไม่ต้องให้ใครขอ เขารับรู้เรื่องอาการแพ้และขนมโปรดของพวกเขา มันไม่สมบูรณ์แบบ แต่มันคือการอยู่เคียงข้าง และการปรากฏตัวนี้มีผลอย่างมากต่อดัยเบสิกสองคนที่เพิ่งเรียนรู้ว่าความรักที่มีความน่าเชื่อถือควรเป็นอย่างไร

ฉันไม่ได้โกรธจูมี ในอีกแง่ ฉันรู้สึกขอบคุณ เธอมีลูกสาวของเธอเอง เข้าใจถึงพลวัตของครอบครัวผสมผสาน และปฏิบัติต่อเด็กๆ ฉันด้วยความจริงใจที่มีใจดี เธอถึงขั้นให้เธอวางโทรศัพท์โทรศัพท์ให้เขาตอนนอนเมื่อพวกเขาขาดฉันไปเป็นเวลาสิบเอ็ดเดือน เราเคยมีบางอย่างที่หายากไม่เคยมีมาก่อน: จังหวะชีวิตการดูแลลูกที่แท้จริงซึ่งทำงานได้

แล้วความสัมพันธ์ก็สิ้นสุดลง เขาย้ายเข้าไปอยู่ในอพาร์ตเมนต์ที่เล็กกว่า ซื้อแจ็คเก็ตหนัง และเบาๆ ซ่อน มือ ความรู้สึกของพ่อที่เด็กๆ เคยเติบโตเพื่อคาดหวังได้หายไปอีกครั้ง

ยุคสมัยแห่งเอแมนดา

ก่อนจูมี จะมีเอแมนดาρθาร์ว่าเอแมนดา เคยต้อนรับลูกๆ ฉัน เอแมนดาเคยมองพวกเขาเป็นความรำคาญของชีวิตที่ต้องการถูกลืม เธอต้องการวันหยุดเสาร์อาทิตย์ที่ไม่มีภาระผูกพัน ราวกับว่าไม่มี обязанาร่วมอยู่ให้ที่ต้องรับผิดชอบ และอดีตสามีของฉัน ซึ่งมักจะหวังเพียงพอเพื่อทำให้ใครก็ตามที่นั่งเมื่อวันที่ผู้โดยสารของเธอเป็นที่พอใจ ยินยอม

ข้ออ้างเริ่มต้นด้วยเล็กน้อย วันหยุดสุดช愉快的ที่นี่ วันเสาร์ที่เหนื่อยๆ ที่นั่น แล้ว "รู้สึกไม่พร้อม" ก็กลายเป็นค่าควรใช้ครั้งหนึ่ง เขาสั่งข้อความฉันอย่างสบายใจ: "ขอโทษ ฉันจะลองสร้างความสุขให้ลูกๆ ครั้งคราว ฉันเชื่อแน่ว่าพวกเขาจะมีความสุขที่จะแค่อยู่ในบ้านทั้งนั้น"

พวกเขาสุขที่บ้าน แต่ไม่ได้จุดประสงค์สำคัญคือไม่ขอแค่

ในช่วงสัมพันธ์นั้น ลูกชายของฉันใช้เวลาเกือบทั้งหมดอยู่ด้วยกัน ฉันไม่เคยโทษเอแมนดาโดยตรง—เธอตรงใจเรื่องความสำคัญของเธอ อย่างน้อยที่สุด แต่ฉันเริ่มสงสัยว่าทำไมพ่อของลูกจึงส่งพวงมาลัยของการเป็นคนพ่อแม่ไปหาใครที่เขาได้พบกับความสัมพันธ์แบบมีปัญหา

ปัญหาคือคนผู้โดยสาร

มองกลับไป ลายเซ็นมีอยู่ตลอดช่วงชีวิตการแต่งงานของฉัน ฉันเป็นพ่อแม่ที่เริ่มพาตัวออกมาเป็นกิจกรรมครอบครัวที่แนะนำเขาให้พร้อมบอล หรือจัดการเวลาอาบน้ำ เกล้า routine ทว่าเขาไล่ตามฉัน ในขณะที่เขาเห็นพ้องแทบทุกเรื่อง แต่ไอเดียไม่เคยเริ่มจากเขาเอง การเป็นพ่อแม่สำหรับเขาดูเหมือนต้องการการกระตุ้น—การผลักดันจากคนอื่นในการเข้าร่วม

หลังการหย่าร้าง ขั้นตอนนั้นมาจากแม่ของเขาในตอนแรก เมื่อเธอไม่ยอมให้เขาหลุดห่างจากหลานของเธอ เขาจึงรักษาความสัมพันธ์ ฉันมักถามตัวเองว่า ถ้าไม่มีเธอ หรือไม่มีแฟนที่ส่งเสริมเข้ามามันจะทำให้เขาค่อยๆ หายไปอย่างเงียบๆ หรือไม่ คำตอบที่จริงใจรู้สึกเหมือนว่าใช่

การเติบโตโดยไม่รอคอยอีกต่อไป

ลูกของฉันโตขึ้น พวกเขาหยุดรอเพื่อดูว่าความรูปแบบของพ่อของเขาจะออกมาปรากฏตัวในสุดสัปดาห์นี้—พ่อที่เรียบร้อยที่เติมเต็มด้วยความโรแมนติกใหม่ หรือคนที่เคยเสียเลือดและลืมโทรใส่ They ก็สร้างชีวิตที่ไม่หมุนรอบความพร้อมของเขา เวลาพวกเขาคิดถึงเขา ไม่ใช่ว่าด้วยความโกรธ หรือความโหยหวน แค่... ความยอมรับ

เขาใช้เวลาหลายปีให้คนอื่นกำหนดบทบาทของเขาในฐานะพ่อ แร้งสุดท้าย ไม่มีบทบาทใดเหลือให้สมัครคืน เด็กๆ ไม่มีเขาให้มองหาประตูไม่ได้ปิด แต่เขาหยุดยืนอยู่ข้างๆ รอ

สิ่งที่นี้หมายความว่าสำหรับผู้ปกครองที่ต้องแบกรับทุกอย่าง

หากคุณคือพ่อแม่ที่มั่นคง—คนที่แสดงตัวไม่ว่าสถานะความสัมพันธ์ ระดับพลังงาน หรือไม่ว่าใครจะจ้องมอง คุณแบกรับน้ำหนักที่มักจะไม่ได้รับการระบุ คุณจะดูแลลูก แต่คุณไม่ได้เพียงดูดซับความไม่สม่ำเสมอ เพื่อให้พวกเขาไม่ต้อง ทั้งจัดการคำถามโดยไม่มีคำตอบปกป้องหัวใจของพวกเขาในขณะที่หัวใจของคุณแตกช้าๆ

ไม่มีคำตอบง่ายๆ ที่นี่ คุณไม่สามารถบังคับให้ใครอยากขับรถ คุณไม่สามารถทำให้เขาเห็นว่า การเป็นพ่อแม่ไม่ใช่การเล่นกีฬาผู้ชมที่เริ่มและหยุดตามเสียงเชียร์ข้างสนาม สิ่งที่คุณทำได้นือนคือรักษาพวงมาลัยไว้ในมือของคุณเอง ความมั่นคงและมุ่งมั่น แม้ว่าจะดูหนักควรรุนแรงเกินไป

บางพ่อก้าวขึ้นมาเพราะพาร์ทเนอร์มีแรงบันดาลใจให้ มีบางกลับผายเพราะเหตุผลเดียวกัน คาตราก็บอกได้เศร้าคือ การเป็นพ่อแม่ที่ยั่งยืนต้องมาจากภายใน—ไม่สามารถยืมจากใครก็ตามที่โผล่ขึ้นมา เด็กที่เรียนรู้เช่นนี้อาจจะเรียนรู้ว่าความรักเป็นเงื่อนไข ความปรากฏตัวสามารถต่อรองได้ พวกเขาต้องรอเพื่อที่จะถูกเลือก

พ่อแม่ที่ยังคงมีความสม่ำเสมอ ที่ขับรถผ่านความเหนื่อยล้าและความโดดเดี่ยวหรือแม้จะไม่มีใครปรบมือกำลังสร้างบางอย่างที่เงียบกว่าแต่ยั่งยืนกว่าเดิม: ความปลอดภัย

พ่อแม่ของเด็กที่รู้โดยไม่มีคำถามว่า มีใครบางคนจะแสดงตัวเสมอที่มีเสมอ มีใครคนหนึ่งไม่ต้องการเหตุผลในการเป็นพ่อของพวกเขา นอกจากความจริงที่ไม่สะท้านง่ายๆ ว่าพวกเขาอยู่ในตัวบางสิ่ง

และท้ายที่สุด ความมั่นคงนี้คือสิ่งที่พวกเขาจะพาไป—ไม่ใช่ม หนัง เสื้อแจ็คเก็ตหนัง หรือพาร์ทเนอร์ที่เข้ามาและออกไป แค่ความแน่นอนที่ว่า มีพ่อคนเดียวที่เสมอ สมบูรณ์เสมอคือ: พร้อมอย่างไม่มีวันหมด